All alone in a bright blue sky

A small red spot flew by

Spot was a red ladybird

Although he was called spot

That was precisely his problem

He was a ladybird without any spots

All the other ladybirds did have spots

And he wanted to be with them

He so much wanted to play

with the other ladybirds,

but he was different

So they would not let him near

Hey spot , They called him

We can’t see you, invisible spot !

Where are you?

And that was exactly

what he was to them

invisible.

But in fact he was far from alone

Had he but looked round

He would have seen

more bright spots of colour

that seemed to brighten

the world.

But spot did not look up or down

In fact, he was so lost in his own thoughts

that he did not look at all.

He was feeling down

and he wanted to sit down

He knew a place by  a small pool of water

That was where he was going

He was going to hide

in the reeds

so nobody would see him

And that is what he did

You look like a Zebra he heard.

O thanks thought spot, just what I need

an d you look like a    ….aa

spot tried to think of something funny to say

But what can you say to a litle yellow dot

He looked again …

an orange dot

no it kept changing

blue with orange

Spot was confused and then he heard a lot of laughter

There were three other  ladybirds

All had different colours

You want to come and play with us they said, not with all those boring red and blackies

They are sooo boring, They all look alike

All alone in a bright blue sky

A small red spot flew by

Spot was a red ladybird

Although he was called spot

That was precisely his problem

He was a ladybird without any spots

All the other ladybirds did have spots

And he wanted to be with them

He so much wanted to play

with the other ladybirds,

but he was different

So they would not let him near

Hey spot , They called him

We can’t see you, invisible spot !

Where are you?

And that was exactly

what he was to them

invisible.

But in fact he was far from alone

Had he but looked round

He would have seen

more bright spots of colour

that seemed to brighten

the world.

But spot did not look up or down

In fact, he was so lost in his own thoughts

that he did not look at all.

He was feeling down

and he wanted to sit down

He knew a place by  a small pool of water

That was where he was going

He was going to hide

in the reeds

so nobody would see him

And that is what he did

You look like a Zebra he heard.

O thanks thought spot, just what I need

an d you look like a    ….aa

spot tried to think of something funny to say

But what can you say to a litle yellow dot

He looked again …

an orange dot

no it kept changing

blue with orange

Spot was confused and then he heard a lot of laughter

There were three other  ladybirds

All had different colours

You want to come and play with us they said, not with all those

boring red and blackies

They are sooo boring, They all look alike

Wie maakt de illustraties?

Er was een jongetje, die wilde zo graag een vuurtorenkamer.Hij droomde dat hij een muur had met rode

en witte strepen,net als een echte vuurtoren.Als hij s’avonds naar boven ging dan was dat niet zo maar eventjes
de trap op, nee het waren wel honderd traptreden die hij moest beklimmen.
Als hij dan boven aangekomen was moest eerst het vuurtorenlicht aangestoken. Hij had natuurlijk niet
zomaar een lamp, maar net als een echte vuurtoren z’n stralen uitzendt om de schepen op zee te waarschuwen
zo draaide ook zijn lamp rond en maakte lichtstrepen op de muur.
Het jongetje droomde dat hij in z’n bed lag en de misthoorn van een schip hoorde.Gauw ging hij
kijken wat er aan de hand was en ver beneden zich in de diepte zag hij een schip in nood.
Er was een grote storm op zee en het was een mooi schip met grote witte zeilen dat naar de rotsen dreerf
Nog even en het zou stuk slaan en dan zou iedereen verdrinken. Ik moet gaan helpen dacht het jongetje,
en weet je wat hij deed? Hij stak z’n vuurtoren licht aan en hij pakte een touw en liet dat naar beneden zakken.
Het was een heel lang touw, zo lang dat  de mensen op het schip het touw konden pakken
en allemaal op de rotsen bij de vuutoren konden klimmen. De kapitein kwam naar het jongetje toe
en gaf hem een hand. Bedankt zei hij, en toen ging het jongetje weer slapen
Weet je wat er naast z’n bedje lag toen hij de volgende ochtend wakker werd?

een prachtige rol touw

Annemarijke hield van vlinders,dus had ze een vlinderkamer. Op het behang zaten
als je goed keek allerlei vlinders in verschillende kleuren.
op de deur was een hele mooie vlinder geschilderd en als Annamarijke haar bed had
opgemaakt zag je de allermooiste  sprei die je je maar denken kunt.
Hij was zo mooi zacht en glanzend blauw dat het wel leek
alsof je onder een vlindervleugel sliep. Annamarijke lag in haar bed maar,
ze had helemaal geen zin om te gaan slapen. Ze hoorde buiten de geluiden,
iemand was gras aan het maaien en ze hoorde vrolijk gelach en gepraat .

Als ik één van die  vlindertjes op het behang was, dacht ze zou ik naar buiten vliegen om te kijken
wat er aan de hand is. Het leek wel of een van de vlindertjes zich los maakte van het
behang en naar buiten vloog. Nog nooit had Annemarijke zulke mooie bloemenkleuren gezien
Oh dacht Annemarijke wat is het nog heerlijk weer.
Kijk nou, het is de buurman die aan het grasmaaien is. Even verderop hoorde ze
de buurvrouw praten met haar moeder. Ze hadden het over de verjaardag  van haar
broertje Jap. Morgen als de kinderen naar school zijn gaan we een fiets voor hem kopen
zei moeder. Oh wat leuk dacht Annemarijke .Ze wist dat Jap heel graag een rode fiets
wilde hebben en van plezier klapte ze,  even dacht ze dat ze haar moeder op zag kijken.
Ze hoorde haar zeggen een blauwe fiets lijkt me wel leuk.
Dat kan toch niet dacht ze want ik lig in m’n bedje en ze draaide zich om en viel in slaap.
En weet je wat ze de volgende ochtend naast haar bedje zag ? Het leek wel een vlinder
die heel langzaam met z’n vleugels klapwiekte en naar buiten vloog. Aan het ontbijt
vertelde haar moeder dat ze de vorige avond zo’n bijzondere vlinder had gezien.
Maar Annemarijke,wat kijk je verbaasd zei haar moeder. Dat komt zei Annemarijke omdat Jap veel
liever een rode fiets wil. Ja en dan had je het gezicht van moeder moeten zien die keek zo verbaasd
dat Annemarijke het nog zou weten als ze tachtig werd.

De kamer van Kier is een strandkamer
Kier heeft een mooie nieuwe kamer met vuurtorens
op het behang  en schelpen op de muur.
Een strandkamer. Eigenlijk ligt er laminaat op de vloer
maar het is net de kleur van het zand.
De muur heeft de kleur van de zee.
Kier droomt dat hij uit z’n bed stapt en in het zand gaat spelen.
Hij maakt een zandkasteel Hij zoekt de mooiste schelpen die hij kan vinden.
Hij graaft een kuil waar het water van de zee in kan lopen.
Hij luistert naar de golven van de zee die op het strand rollen.
Hij speelt en speelt tot hij zo moe is dat hij z’n bedje weer in stapt.
Maar wat is dat? Z’n bedje is een boot geworden en hij dobbert op de golven
totdat hij heerlijk in slaap valt
De volgende morgen wordt kier wakker, en wat ligt er daar naast z’n bed
Een hele mooie schelp, waar komt die nu toch vandaan?